Chinese thee is thee van de theeplant Camellia sinensis die in China wordt geteeld en verwerkt. Van fris en nootachtig tot bloemig of aards: de smaak hangt af van de streek, de theebladeren en de manier waarop ze worden verwerkt.
China kent zes hoofdgroepen thee. Voor een eerste kennismaking zijn vooral de smaak, de zetmethode en de herkomst handig om op te letten.
Wat maakt Chinese thee bijzonder?
Thee wordt al duizenden jaren in China gedronken. Het land heeft veel theegebieden, met verschillen in klimaat, hoogte en bodem. Ook de verwerking verschilt per streek. Dat proef je terug in het kopje: een thee kan bijvoorbeeld fris en plantaardig smaken, maar ook zacht, geroosterd of aards.
Een belangrijke stap bij de verwerking is oxidatie: een reactie van het blad met zuurstof. De mate van oxidatie verschilt per soort en heeft invloed op de kleur en smaak. Daarnaast kunnen bladeren worden verhit, gerold, gedroogd of verder rijpen.
Chinese thee wordt soms op smaak gebracht met bloemen. Ook zijn er dranken van alleen bloemen of kruiden. Die laatste zijn geen echte thee van de theeplant, al worden ze wel vaak thee genoemd.
De zes hoofdgroepen Chinese thee
De Chinese indeling gaat vooral uit van de manier waarop het blad is verwerkt. Binnen elke groep bestaan veel smaken en kwaliteiten.
- Groene thee: het blad wordt snel verhit en smaakt vaak fris, plantaardig of nootachtig.
- Witte thee: de bladeren en knoppen worden weinig bewerkt en geven meestal een zachte smaak.
- Gele thee: een relatief zeldzame soort die vaak mild en rond smaakt.
- Oolong: een gedeeltelijk geoxideerde thee met smaken die uiteenlopen van bloemig tot geroosterd.
- Zwarte thee: een sterk geoxideerde thee die in China meestal rode thee wordt genoemd.
- Donkere thee: thee die na de eerste verwerking verder verandert door micro-organismen, zoals pu-erh.
Die namen zeggen niet alles over de smaak. Ook binnen één groep maakt het uit waar de thee groeit, welke bladeren worden geplukt en hoe de maker ze verwerkt.
Bekende theegebieden en namen
Een bekende Chinese thee is Longjing, ook wel Dragon Well genoemd. Deze groene thee uit de omgeving van Hangzhou in de provincie Zhejiang herken je vaak aan de platte bladeren en een zachte, licht nootachtige smaak.
In de provincie Fujian wordt onder meer witte thee uit Fuding gemaakt. Fujian staat ook bekend om oolong, waaronder Tieguanyin uit de omgeving van Anxi. In de provincie Yunnan worden zowel zwarte als donkere theeën geproduceerd.
Een naam op de verpakking kan verwijzen naar een streek, een soort of een bereidingswijze. Twee theeën met dezelfde naam hoeven daardoor niet precies hetzelfde te smaken. Oogst, verwerking en bewaring maken verschil.
Zo zet je Chinese thee
Gebruik voor losse bladeren een ruime theezeef of een pot waarin het blad zich kan ontvouwen. Begin met ongeveer één theelepel per kop en pas de hoeveelheid aan als je de thee sterker of juist lichter wilt.
Voor groene en witte Chinese thee is water van ongeveer 75 tot 85 graden een bruikbaar beginpunt. Laat de thee ongeveer 2 minuten trekken. Bij oolong en donkere of zwarte thee kun je meestal heter water gebruiken en beginnen met ongeveer 2 tot 3 minuten. Een lange trektijd kan de smaak bitter maken.
Veel losse Chinese thee kun je meerdere keren opgieten. Schenk na de eerste zetbeurt opnieuw heet water op hetzelfde blad en proef hoe de smaak verandert. De thee wordt na enkele keren uiteindelijk te zwak; hoeveel zetbeurten lekker zijn, verschilt per blad en per smaak.
In China wordt thee ook gezet in een gaiwan: een kommetje met een deksel. Daarbij gebruik je vaak relatief veel blad en korte trektijden. Dat is een manier om de smaak per opgieting te proeven, maar een gewone theepot werkt ook goed.
Chinese thee kiezen en bewaren
Zoek je een frisse thee voor overdag, dan is Longjing een toegankelijke keuze. Houd je meer van een volle smaak, probeer dan een donkere of sterk geoxideerde thee. Een bloemig geurende thee kan prettig zijn als je van een licht aroma houdt, maar niet iedereen vindt de geur even subtiel.
Losse thee geeft je controle over de hoeveelheid en is vaak geschikt om opnieuw op te gieten. Een theezakje is handiger als je snel één kop wilt zetten. Los blad is niet automatisch beter: de kwaliteit van het blad en de manier van bewaren tellen ook mee.
Op een verpakking zijn de herkomst, de soort en eventuele toevoegingen nuttige aanwijzingen. Een bloemige smaak kan van het blad zelf komen, maar ook van bloemen of aroma’s die zijn toegevoegd. Bewaar thee goed afgesloten, droog en uit de buurt van licht en sterke geuren. Zo blijft de smaak langer prettig.
Veelgestelde vragen over Chinese thee
Wat is typische Chinese thee?
Er is niet één typische smaak. Longjing is een bekend voorbeeld uit China, met platte bladeren en een lichte, nootachtige smaak. In andere theegebieden worden juist vollere of bloemigere soorten gemaakt.
Is Chinese thee gezond?
Ongezoete thee past in een gezond eetpatroon en bevat onder meer polyfenolen. Thee is geen medicijn en er is niet één soort die voor iedereen de gezondste keuze is.
Helpt Chinese thee bij afvallen?
Ongezoete thee bevat vrijwel geen calorieën en kan daardoor een alternatief zijn voor een zoete drank. Er is geen reden om van thee op zichzelf een duidelijk gewichtsverlies te verwachten.
Zit er cafeïne in Chinese thee?
Ja, thee van de theeplant bevat van nature cafeïne. De hoeveelheid in je kop hangt onder meer af van het blad, de hoeveelheid thee en de trektijd. Ben je gevoelig voor cafeïne, dan kan thee later op de dag je slaap verstoren.
Waar kun je Chinese thee kopen?
Je vindt Chinese thee bij theewinkels, sommige supermarkten en online. Het aanbod verschilt: een specialist heeft vaak meer losse thee met informatie over de herkomst, terwijl een supermarkt handig kan zijn voor een kleine verpakking of theezakjes.
Begin met een kleine hoeveelheid van een smaak die je aanspreekt. Zet dezelfde Chinese bladeren daarna nog eens op: juist bij de volgende kop kun je andere smaken ontdekken.
